Kerweredd 2004

Ofang

Heit iss in Klä Paris mol widder es höchste Fescht,

drum begries ich eich all recht herzlich ehr Kerwegäscht.

Ganz egal ob ehr vun Gerbach orrer vun Auswärts kumm seid,

so veel Gesichter se sieh macht mir e riese Freid.

Do howwe steh in nun ganz in schwarz,

un hall ne in de Hänn, unser Kerweschatz.

Jetzt, wo ner all im Bauch hun des gude Kerweesse,

hern ihr mer hoffentlich zu mit großem Intresse.

Un ich hoff das mei Redd eich all dut gefalle,

ihr wissen jo, ich du se Heit net es erschdemol halle.

Ich bitt ich eich all ehr Leit,

sein gut druff un sein fer jeden Spaß bereit.

Ich hoff ihr dun net so veel vezehle un dun no owwe schaue,

denn sunscht dun ihr mir noch mei Redd versaue.

Ich vesuch mit dem was bassiert iss bei de Wohret se bleiwe,

un du vielleicht emol e kläänes bissje iwwertreiwe.

Un ich hoff es rescht sich käner so lauthals uff,

denn mir geht do howwe schun genug die Muff.

Bevor jetzt schloft do unne äner in,

will ich mit schwung ins erschte Stickelche enin.

Doch zuvor du ich nochemol die Luftfeuchtigkeit in meiner Kehl erheje,

dass ich kann e bissje lauter redde, un ruhigrer stehje.

Tollwut

Die Fuchtlerin (Dirigentin) vum MGV un ihr Mann,

die sinn zum Wilfried uff de Geburtstag gang.

Ihr Katz hatten se ach debei, des missen ihr versteh,

sunschd kreischt die nur un kriet Hämweh.

Nur dort wo die hingang sinn,

war im Haus, e Katz schunn drinn.

Die hann sich begrießt mit Kralle un Zäh,

die Anke denkt, sie muss dezwische geh,

dass dies e schwerer Fehler war,

wird ihr schnell un schmerzhaft klar.

Die Hand hot geblut un sah aus, es iss net geloo,

wie im letschde Moment aus em Reiswolf gezoo.

Als om nägschde Moije die Hand noch dicker war,

is se mit de Susi no Rockehause ins Krankehaus gefahr.

De Doktor dort mähnt, oh Schreck, oh Kraus,

des sieht jo ganz no Dollwut aus.

No dere Diagnose sinn bei de Anke die Sicherunge dorchgebrennt,

deshalb sinn die gleich no Werzwiller zu de Tierärztin gerennt.

Unnerwegs hat se sich es schlimmschde vorgestellt

un fascht abgeschloss met dere Welt.

Vun de Tierärztin erfährt se dann dort,

Tollwut is in Deitschland schun e paar Johr ausgestorb.

Ach die Katz wär geimpft, Gott sei dank,

die könnt also aach net, vun de Anke werre krank.

Schwertransport

Vum Althof, ehr Leit, so hummer gehert,

hot uns ach emol widder äner e Stickelche beschert.

Unser Haus soll schäner werre, wars Motto vun dem Mann,

un hoch motiviert isser Samschdags Moins dann uffgestann.

Die Terrass se plaschdere, das war dem sei Wille,

denn Sunndags wollt er dort mit de Family grille.

Es is alles ach super geloff, so bis mittags um zwää,

do war dann all, de Zement un ach sei Stää.

Um die Zeit gibt's awwer bei Köbig un Müller kä meh Material,

do fährt mer halt schnell mol no Lautre. Scheißegal.

De Hornbach, der hot jo uff, bis owends um acht,

do werd halt dehäm emol e später Feierowend gemacht.

Zum Glick hatt der Baumarkt ach alles parat,

un dass es ach jo langt, werd emol ostännisch ingelad.

Zeh Sack Zement un Platte, so viel wie halt geht,

so schnell hot mer e Skoda acht Zentimeter diefer geleet.

Uffem Hämweg, so glei no de Stadt,

horrer schun einiche Autos hinner sich gehatt.

Er is dann newe hie gefahr, weil er war doch recht schwer,

um vebeiselosse de nachfolgende Vekehr.

Ä Audo is vebeigefahr un hält sich direkt vorm hie,

uff ämol horrer aus de Scheib e roti Kell winke gesieh.

Die zwä Männer in grün hun dann vum wisse gewollt,

wo das Baumaterial dann hiegefahr werre sollt.

Ei uff de Althof, un bevor er noch froe konnt „warum“,

hannem die schun de Schlissel abgenumm.

Der ess dann so lang noch bei de Bolizei geblebb,

bis unser Mann hatt e zwättes Transportfahrzeuch uffgetrebb.

Sei Fraa dät kumme, dut er zu dene dann saa,

so sinn die dann in gutem Glawe weitergefahr.

E dreivertel Stunn später is die Stefanie dann ach kumm,

un hot die Hälft vun dere Fracht iwwernumm.

Doch trotz Gewichtsverteilung war die Fahrt zum Etappeziel,

selbscht fer zwää Autos noch kää Kinnerspiel.

Wanns dunkel gewesst wär, so hot e Augezeuge später bericht,

hätt er die Flugzeiche geblend mit seim Scheinwerferlicht.

Ob die Terrass mittlerweile fertich is, das hot uns noch niemand gasaat,

bisher war nämlich noch käner vun uns beim Hans Albert zum Grille ingelad.

Kanaloschluss

Im Friehjohr ehr Leit des war e muss,

wurd jeder vepflicht zum Kanaloschluss.

Dodebei hots bei jemand in de Hauptstrooß e Problemsche gebb,

un do driwer hummer emol e Stickelsche geschrebb.

Vor e paar Johr do hot Äner gedenkt es wär jo gescheit,

wann ich jetzt schunn mei Rohr im Borrem vorbereit.

Un am äfachschte werd des wohl geh,

wann ich mei Rohr bei de Nochbere im Hof du vele.

Was er naderlich vegess hot, des sein jetzt so Sache,

er hätt sich misse eigentlich noch e Plänche mache.

Mer dirft jetzt oschließe hot die VG im Februar geschribb,

do hot mer dann ausgepackt de Bickel un die Schipp.

Was mer ohne Plon awwer nimmi wäs no so langer Zeit,

iss wo dass Rohr jetzt genau im Borrem drinn leit.

Mer hot dann awwer aach nimmi iwwerleet so arich lang,

un hot äfach emol se suche ogefang.

Die hun dann gegrab so ä zwää Stunn,

do hann se aach schun e Rohr gefunn.

Das do das sieht jo aus noch ziemlich nei,

dass werd schun es richtiche wo mer suchen sei.

Mer nemmen das jetzt, ei scheiß der doch druff,

geb mer mol die Sää ich schneid das jetzt uff.

On die ä Seit vun dem dorschgeschitte Rohr hun se ihrs dann ogeschloss,

un de anner Däl hun se grad so im Borrem drin Leie geloss.

Oschließend hun se dann noch gemacht ehr Grawe zu,

jetzt hummer mit dem Kanaloschluß ä fer alle mo unser Ruh.

Om nägschte Daach hot die Nochbern vor de Deer gestann un war garnet froh,

weil bei dere seit geschtern laaft nimmi ab de Klo.

Ausserdem hot sich alles serick gedrickt un bei dere hot dann,

de ganze Keller mit Drecksbrieh vollgestann.

Das war dann naderlich ganz schää scheiße,

jetzt hun se de Grawe misse nochemol uffreise.

Ihr Fehler den han se dann Ruck Zuck gefunn,

sie han vun de Hersche Martha es Rohr genumm.

De Koche Kurt dut den Schade dann awwer glei repariere,

un mittlerweile dun vun beide die Klos funktioniere.

Traktorkauf

Vun äm aus de Hinnergass dut de Traktor nimmi so gut laafe,

deshalb wollt der sich Vorsjohr schun e neie kaafe.

Er hot sich dann gedenkt, ei alle Wett,

finn ich so e Bulldog im Internet.

Dort horrer dann aach äner gefunn der wo em gefällt,

un gekoscht horrer aach net so arisch veel Geld.

Es änsichte was war, die Achs war gebroch,

des macht er sich awwer selbscht, des kanner doch.

Er delefoniert dann mim Besitzer, dem gute Mann,

un saat dem zu, ich hol ne dann.

Fer den Traktor dann Hääm no Gerbach se krie,

horrer sich bei de Raiffeise e Laschter gelieh.

Er spart dann kää Mühe un aach kää Koschte,

un brummt mit seim LKW do niwwer Richtung Oschte.

Korz vor de polnisch Grenz, dann endlich okumm,

do hots Schicksal dann sei lauf genumm.

Es war dann doch net nor de Achs kaputt, es war nimmi schää,

das Ding hot fascht in alle Änzeldääle do gelää.

Der Vekäufer der vezehlt em dann eiskalt,

die Bilder im Internet die sein schunn drei Johr alt.

Oschließend will der dann mit de Preisvehandlunge beginne,

do froot unser Mann den ob er deet e bissje Spinne.

Das was ich do sie, das dut mer garnet gefalle,

den Schrotthaufe kannsche grad do im Oschte behalle.

Er hot dann on seim Laschter die Deer zugeschlaa,

un iss die 800 Kilometer widder Richtung Heimat gefahr.

Mittlerweile warn dann 24 Stunn erumm,

do iss de Dembi widder no Gerbach kumm.

Ich glab er hot die Aktion awwer ganz gut vekraft,

un mittlerweile horrer sich aach e neie Traktor ogeschaft.

Abschiedstour 2003

Vorsjohr no de Kerweredd sein zwää dorschs Ort gezoo,

un was se do getrebb hun, vezehl ich eich emo.

Die sein fascht bei jedem engekehert,

un hun was mitgenumm odder sich e Schnaps enengeleert.

Om Ofang sein se zus Janetzkas geloff,

do hun se zwää Perücke kriet, uns Blummewasser leergesoff.

Dann sein se in die Hinnergass,

dort krien se jo bestimmt aach noch was.

Dort hun dann die zwää Spinner,

mitgenumm Spielzeich vuns Hofmanns un vuns Wewwers Kinner.

Beis Spiese hun se kriet Kaffee mit Chantree gee de dorscht,

un dezu acht Brote mit Lewwerworscht.

Ins Borckholders hun se gebb kää Ruh,

bis se kriet hun e aldi Glock vun de Kuh.

Oschließend warn se dann noch Gäscht,

beis Fröhlichs Conny uffem Geburstagfescht.

Dort hun se dann noch zwää drei Stunn,

zum Edwin seiner Quteschkomod gesung.

Zur späterer Stunn sinn se dann mit ihrm Krempel ziemlich vollgesoff,

noch do e niwwer in die Hauptstrooß geloff.

Beim Knudi hun se so dann,

noch e Küchesieb un e Handuch erstann.

Vun dort aus hun se ins Biegers dann noch Licht brenne gesieh,

des wär jo gelacht, dann geh mer dort aach noch hie.

Nur äns des fanden se e bissje doof,

de Werner hot schun im Bett gelää un hot geschlof.

De MoccA saat dann, wann der uns sieht iss der bestimmt froh,

ich geh eniwwer un weck den emo.

De Foxi vesteckt sich dann in de Kich, weil der sieht Rot,

wann der de Werner weckt, schläät der uns vielleicht Dot.

Dodevun lässt sich de MoccA ganz bestimmt net abhalle,

un dut korz druff ins Biegers Schlofstubb infalle.

Wie du ich den Mann jetzt am beschte wecke,

do dut er uffem Nachtisch die Kläderberscht entdecke.

Dodemit horrer dann ganz ugeniert,

em Werner e bissje de Bauch massiert.

Wie der dann Wach wor iss,

horrer noch e Runde Schnaps un Bier geschmiss.

Die zwää hun sich dann fer die Gastfreundschaft bedankt,

un sein uff ihrer Tour weiter dorchs Ort geschwankt.

Wo die dann noch so sein erummgezoo,

du ner de MoccA un de Foxy am beschte selber froo.

Hammer

Ä Geschicht, es iss jo schun fascht nimmi wohr,

hätte mer beinah vegess, weil sie war schun im vegangene Johr.

Die alt Kerb war damals noch net vebei,

do war unser Opfer om Friehschoppe gut debei.

Gee Owend, ich denk so bei zwää drei Promill,

mänt er es is Zeit, die Kneip zu velosse, ganz heimlich un Still.

Wie er dann dehäm war, o Schreck, o Graus,

merkt er, er hot kä Schlissel fer die Deer vum Haus.

Die Eltre warn ach net dehäm, das fand er net nett,

wie kummt mer dann jetzt am schnellschte in sei Bett?

De Schlissel hot ach net wie sunscht als unner de Fußmatt gelee,

das fand der Kerl jo ganz un gar net schää.

Ganz bestimmt, isses em dann dorch de Kopp geschoss,

hot äner die Balkondeer uffgeloss.

So horrer in seim volle Kopp die Läder aus de Scheier genumm,

un mit aller Kraft de heimische Balkon erklumm.

Doch mit seiner Vemutung do harrer sich gewaltich gerrt,

denn die Balkondeer war wie die Hausdeer so fescht vesperrt.

Un weil sich hatt net gelohnt sei ganzi Mieh,

isser halt unverrichteter Dinge widder erunnergestieh.

Ä Gedanke kam em dann no korzer Zeit:

„Vielleicht steckt jo der Schlissel uff de Inneseit.“

Frisch ans Werk un voller Tatedrang,

isser dann glei in sei Werkstatt gang.

Er hot ach sofort e Werkzeich gefunn, ei wie Klasse:

Es war de Hammer mit zwää kilo Masse.

On de Deer hotter das Ding dann ostännisch geschwung,

awwer de Zuschlag war net wie geplant gelung.

Die Glasscheib in de Mitt zu treffe, das ging in die Hosse,

stattdesse trifft er zwische de zwä Gläser die Sprosse.

Jetzt hatten naderlich glei beide Scheiwe die Kränk,

so konnter awwer wenigschtens eningreife bis zum Schultergelenk.

O Schreck, was muschter do entdecke,

innedrin do dut gar kä Schlissel stecke.

Als wärs net mit allem Schicksal jetzt emol gut,

hot no dere Aktion ach noch sei Hand geblut.

Wie er das gesieh hatt, hotter widder e bissje klar denke gekennt,

un es Blutiwwerströmt ins Stattmüllers Wertschaft gerennt.

Denn dort, so kams em plötzlich in de Sinn,

sitzen jo die Mudder un de Vadder zum Kerb feiere drin.

Wies dann weitergang is, das hummer zensiert,

mir hoffen nur, das dass Ganze em Werner disjohr nimmi bassiert.

Korznorichte

Was es im Ort hot sunscht noch so gebb,

hummer in die Korznorichte nen geschrebb.


Em Tobi sei Sarah hat Vorsjohr ganz schää Kerb gefeiert,

un dann de ganze Klo in de Hall vollgereiert.

Oschliessend ihr Leit, ich finds nimmi schää,

hot se uffem Borrem im Halleklo gelää.

Die Bärbel die hot des dann aach gesieh,

do dut die e super Infall krie.

Sie saat dann: “Lossen des Märe grad emol do leie,

ich will des emol meine Kinner zeie.“

Weil dess was se do siehn nämlich ganz gewiss,

e abschreckend Beispiel fers Lewe iss.


Die Glanze Ingrid iss jetzt Vorstand beim KPKV,

un dodevor gibts vun uns jetzt e dreifach dunnernd Helau.


Jetzt iss fascht jeder Klo in Gerbach ogeschloss,

nur noch äner den hot mer naturbeloss.

Ihr wisse bestimmt welches Ecksche ich du mähne,

des iss wo so mancher em Brickegeländer zeigt sei Kläne.


Dissjohr on de Hexenacht,

hun e paar aus de Höhestrooß ganz Gerbach bewacht.

Die sein scheinbar weils ne so langweilisch war,

die ganz Nacht dorchs Ort Patrollie gefahr.

Nor äns, das hun se net geschaaft,

sie hun nämlich kää äni vun dene Hexe vehaft.


On de Kappeitzung hot de Geyer uff de Bühn gestann,

un konnt net mache e Hampelmann.

Das ehr Leit do unne hun aach noch was se lache,

dut de Benni fer eich jetzt e Kerwe-Hampelmann mache.



Ich glab de Dotzauer fährt länger fort,

der hot nämlich de gröschte Briefkaschde im ganze Ort.

Der hot so e Ding wo mer normalerweise die Müllton drinn vestaut,

zu me iwwerdimensionale Briefkaschde umgebaut.

Do bassen, ehr Leit es iss werklich wohr,

die Briefe eninn fer die nägschte 15 Johr.


On de Hexenacht wär beinah schun widder de Maibääm gefall,

denn zwo vun dene Uffbasser die hanse nimmi all.

Die wollten am Schluß es Reschtholz uff ämol verbrenne,

un korz druff siehsch se mim Bachwasser im Bierglas rum renne.

Do kannsche als normaler Mensch nor noch mim Kopp wackele,

denn de Oli und de Tobi huns fascht gepackt de Maibääm absefackele.


Aach fer de Manni war sei Kanaloschluss e ganz schääni Tortur,

do hots nämlich gebb Probleme nur.

Se erscht horrer, das kann ich eich saa,

sei Rohr mim Bickel kaputt geschlaa.

De Patrik war dann aach noch uffem Klo,

do driwwer war sei Vadder gar net froh.

Do druff hie hot nämlich dann,

sei ganzer Grawe mit Wasser vollgestann.

Was dann bassiert is hummer aach zensiert,

do war nämlich jemand ganz schää explodiert.


Dass die Telekom dut wirrer in die Schwarze Zahle kumme,

hun se uns Gerbacher die schää Telefonzell genumme.

Dodevor hun se uns e Hightech-Telefonstängel hiegestellt,

un fer den brauchsche noch net emol meh Geld.

Sechs klääne Bildcher sein do vorne druff,

die klärn dich wie de se telefoniere hosch uff.


E Gruß hun ich noch an die Ruppezecker „Knubber“,

das mit dem Weltrekord, das finne mer so richtich super.


Grad demletscht do igrendwann,

iss zwische Delwe un Werzwiller de neie Radweg entstann.

Fer no Delwe se kumme, do nemmen ehr es best,

die Radweguffahrt Gewerbegebiet-Gerbach-West.

Aach in Gerbach noch so manch Wunner geschieht,

die Feierwehr hot jetzt endlich e nei Audo kriet.


Die Delwer hun sich dissjohr fer de erschde Mai was besonneres ausgedenkt,

un hun fer e Bääm se hole mords schweres Gerät in den Wald gelenkt.

Sie warn unnerwägs mit Blaulicht, Bagger, Dieflader und veel Leit,

denn der Bääm der soll jo schun sei gescheit.

Kerzegrad wie e Tann un stämmisch wie a Eich,

e riese Kron un an höhemeter reich.

Doch warten uff de Schluss es is e Gedicht,

die Delwer hun sich tierisch blamiert mit dere Geschicht.

Denn das was die do gefahr huh hääm,

war net größer wie bei uns die Kerwebääm.


Ehr liewe Leit, ich kann eich saa,

in Gerbach gibts Kinner die krien de Ranze in die Schul gefahr.

Die Kinner die laafen bei Ree un bei Froscht,

un de Ranze werd nogeschickt so wie bei Post.


Es Raabe ehr Sebastian mähnt er wär de Bringer,

un macht mit fremde Määd ganz komische Dinger.

Uff em Benny seiner Party hot er zwää kenne gelernt,

un aach glei fer die holde Weiblichkeide geschwärmt.

Die wollten allerdings gar nix vun dem Borsch here,

un hun gemähnt er soll sich zum Deiwel schere.

Do hot de klää Raab mo ganz bled geguckt,

un die arme Määd dann wie e Lama ogespuckt.


De Heinze Werner fand die Kappesitzung scheinbar ganz schää doof,

der war im Elferrat nämlich ingeschloof.


Letschdjohr an de Kerb hun einische widder veel zu veel gesoff,

die hot mer dann geniwwer vun de Brick ans Stocke Trepp getroff.

Dort wollten se mol Frischluft schnappe, doch es gab nur Jammer.

weil in dere frische Luft es klääne Männche kummt mit em große Hammer.

Dem konnt aach es Heinze Marianne net trotze,

un deshalb hot mers gesieh die ganz Trepp vekotze.

Es hot gejammert: “Ich bin Krankeschwester ich kenn mich do aus,

rufen mer e Krankewaa dass die mer dun bumbe de Rest vum Maa eraus.“

In Gerbach wurd demletschd gewählt e neier Gemänerat,

der jetzt die Ortsgeschicke lenkt mit Wort und Tat.

Uff äner weitere Sitzung hot mer dann,

zum Bojemäschder gewählt noch e neier Mann.

Un wer noch net wäs wer das is, der basst uff, ich mache kä bosse,

denn das is der Mann der jetzt emol dut die Kerb hochläwe losse.


Uff Gerbachs Strooße herscht Gefahrestufe drei,

seit die Eva un de Alexander hun kriet de Führerschei.


Im letschte Johr iss de Baby-Boom net abgeriss,

deswee wern in Gerbach widder e Haufe Winnele veschiss.

In 15 Johr dut em Andi sei Kläänes die Fingernääl lacke,

awwer se erscht dut des noch e paar Jährscher in die Winnele kacke.

Aach de Akko Kirchbaum, der aus Dreise,

hot e Kläänie die mächtich dut in die Winnele scheiße.

Sogar im doppelpack, falls ners noch net wisse,

wern beis Hofmanns dohinne die Pempers jetzt veschisse.

Un ihr Leit, ich will eich net vekohle,

seitdem dut die Müllabfuhr mit Atemschutz de Müll abhole.

Der ganze Scheiß der iss uns ingefall,

wie mer om Montagnacht dohinne hun Brandwach gehall.


Heimlich, still un Leise iss de Andy mit seiner Fraa,

no Rockehause uffs Standesamt zum heirate gefahr.


Do unne steht er, wie jedes Jahr,

em Kerwevadder sei Bodygard, de Rainer H.

Mit de Anedde iss er e paar Daa fordgefahr,

bei de „Schluchdescheisser“ Sepp, des iss jedem klar.

Uffem Rickweg werd in Münche halt gemacht,

mo gugge was „in iss“, hot de Rainer gedacht.

Es Souvenir war e Schdroosebäsem, die Anedde konnts ned fasse,

anschdadd vielleicht e scheenie Weißbier-Tasse!

E Bäsem in Münche se kaafe, dess du mer mäne,

iss iwwerhaupt net notwennisch, un die Anedde brau sich aach ned se schäme.

Des schlimme an dem Kaaf war, er liewe Leid hallen eich jetzt fescht,

de Bello hot des Ding vorm Geschäft uff de Strooß getescht.

Un die Moral vun der Geschischt war die,

loss de Rainer nie iwwer Münche hämwerds zieh!

Schluss

Siehn ehrs do unne, mir stehn schun die Träne in de Aa,

denn ich hab schun wirrer die letscht Seid uffgeschlaa.

Was das bedeut, das wissen ehr all ihr liebe Gäscht,

es geht weider am Weinstand mit unserm schääne Fescht.

Drum hoff ich, dass mer eich dort kennen nochemol begrieße,

wann ehr es ä orrer anner Gläsje Wei dun do owwe geniese.

Mer hoffen das sich käner hot dro gestehrt,

was er vun mir iwwer sich hot gehert.

Denn es war mit Sicherheit de Kumpel orrer die Fraa,

die die Sach hot an uns e roh getraa.

Ich denk unser Redd hot eich gemacht e bissje Freid,

un mer sieh eich all negschtjohr wirrer ehr Leit.

Ich hoff ehr dun es kummende Johr wirrer meh Böck schieße,

dass mer an de Kerweredd hun wirrer meh Stickelscher zum genieße.

Awwer jetzt iss Schluß mit dem ganze geschwafel,

denn ihr wollen jo all noch Hääm an die gedeckt Kuchetafel.

Dort trinken ner dann noch die ä orrer anner Tass,

un hun bei lääse vun unserer Kerweredd nochemol eier spaß.

Denn die gibts widder wie immer se kaafe,

bei dene Kerweborsch die do unne erum dun laafe.

Jetzt du ich noch das Gläsje Wei do unner mir leere,

un deno grien ehr vun mir de Schlachtruf nochemol se here.




Die Gerbacher Kerb soll lewe

HOCH... HOCH... HOCH...