Kerweredd 2002

Ofang

Ich saa eich all do unne glei mol Hallo,

un frei mich, dass er all sein wirrer do.

Ich du die Kerweredd noch emol halle,

un hoff eich dut’s wirrer gefalle.

Awwer ehr Leid ehr sein jo bestimmt ganzsche froh,

dass die Gerbacher Kerb iss wirrer do.

Un wie jedem vun eich iss bekannt,

werd das was jetzt kummt, Kerweredd genannt.

Ich kann do howwe nur iwwer beide Backe grinse,

weil ich so veel Leit sieh wirrer vor meine Linse.

Un ich hoff ihr kennen mich do unne all gut here,

wan net missen ehr eich grad mol korz beschwere.

Awwer wenn äner sei Gusch kann wirrer net halle,

ei do kann jo ach nix bis in die letscht Eck schalle.

Un wann sich äner dut droo stere,

was er iwwer sich kriet se here,

dut er hoffentlich net glei dezwische blerre,

orrer mich gar vun de Läder zerre.

Denn wenn käner det verzappe solche Sache,

hätten die annere jo nix meh se lache.

Awwer was babbel ich do howwe alles ver e Keese,

denn des kennen ehr jo später alles nochemol lese.

Drum stei ich ach jetzt emol ins erste Stickelche ei,

awwer trink erscht noch emol e riese schlickelche Wei.


De Schrank

Wenn mer älder werd muß ach emol e nei Inrichtung her,

un in Lautre was se finne iss jo ach net schwer.

Deshalb
iss e Gerbacher Märe fort gefahr mit ihrer Kohle,

um sich fer des Geld e nei Schlofstub se hole.

Sie war uff die nei Inrichtung ach mächtich stolz,

un de Schrank war jo so schää un ach aus Holz.

Wie ihr Vadder dehäm beginnt das Ding sesamme se baue,

kann der seine Aa jo fascht net traue.

Er schüttelt de Kopp un konnts net fasse,

als er merkt de Schrank dut gar net in die Stub nin basse.

Links un rechts newe dro war Platz noch e halbe Meter,

nur owwe war er so lang 10 Zentimeter.

Awwer was e Glick iss der Mann e Fachkraft jo,

denn der macht sich ach glei an das Problemche droo.

Er dut net lang iwwerleh,

un fangt glei emol o die vier Fieß ab säh,

Der Schrank steht jetzt halt e bisje schiefer,

awwer dodevor isser mindestens 4 Zentimeter tiefer.

Un weil’s so immer noch net dut funktioniere,

musst halt noch was anneres bassiere.

Glei druff siesch ne dann de Dreck um sich schmeiße,

weil er ofängt de Fußborrem uff se reiße.

Un als das Werk war vollbracht,

hot er nochemol 5 Zenitmeter gut gemacht.

Uff emol passt er oh welch Wunner,

denn die Zierleischt hot er geriss ach noch e runner.

Es Glanze Ingrid die iss jetzt richdich froh,

die iss dank em Gerhard jetzt endlich ingezoo.


Kerweborschzelte 2002

Die Kerweborsch warn im Summer uffem Schneeberg zelte,

un do bericht ich eich emol iwwer e paar Helde.

Es war schun dunkel un äner hot noch die Sunnebrill uff,

als er sich hole wollt noch e bisje Suff.

Er beugt sich no vorne iwwer de Bierkaschderand,

un hot ach schunn links un rechts e Bierflasch in de Hand.

Doch uff emol konnt er de Schwerkraft nimmi trotze,

un dut mit de rechts Gesichtshälft uff de Borrem plotze.

Als ne de Oli hot dann wirrer hoch gezoo,

wars Gesicht total verschrammt un die Sunnebrill verboo.

Geblut horrer in de ganze Fresse,

un die Sunnebrill die konnt er ach vergesse.

Egal obs Kinn vekratzt un die Backe voll Blut,

hauptsach dene zwää Bierflasche dene geht’s noch gut.

Wie de Tobi dann hääm kum iss zu de Rosi un zu seiner Alt,

hun die dem nochemol e paar uff de Backe geknallt.

Ach de MoccA hot gemacht so e komischi Sach,

der hat nämlich mit me riesiche Bonsaibämsche krach.

Das Bämsche das lässt awwer net mit sich scherze,

un führt dem Kerl zu tierische Schmerze.

Es Griezeich dut schun seines Sieges fröhne,

wie em MoccA es Blut om Aa dut erunner Ströme.

Un weil er sich voll wie er war fer Chancelos hält,

werd das arm Bämsche om nägschte Daach halt nüchtern gefällt.

Zum Glick war bei dere Zelterei,

ach die Krankeschwester Marianne debei.

Die hot die Jungs wo warn lediert,

on Ort un Stell glei operiert.


Heimspiel

„Medie-Großereignis“ will ich mei nägschtes Stick nenne,

dodegee kammer es „Kanzlerduell“ grad vebrenne.

De Südweschtrundfunk war do mit Musik un guter Laune,

dass alle Welt konnt das „diebisch Bergvolk“ bestaune.

Warum saan die so was iwwer Gerbach, wern ehr eich froo,

die Veursacher vun dere Sach wohnen glei do newedroo.

Die Anke un de Thomas hun uns den Schlamassel ingebrockt,

un des Radio mit Liveprogramm ins Ort gelockt.

Montags vor dem Fescht hun die vum SWR gestann uff de Matt,

un fer die Gerbacher e Aufgab debei gehatt.

Wammer dodevor e Lösung dut finne,

kammer ganz flink e nei Ortsschild gewinne.

Bei de Bekanntgabe hots seerscht emol gebb große Aue,

die Gerbacher sollten bis Samschdags e Freizeitpark baue.

„Was soll mer do mache?“, war de einheitliche Tenor,

„Bis Samschdag isses knapp, wie geh mer do vor?“

Viel Leit hun dann ingesetzt ihr Grips un ihr Kraft,

un bis zum Wocheenn hatt mer es fascht unmögliche geschafft.

Kinnerreitschul, Donnerwalze un Teufelsroller,

es war wie im Holiday-Park, nor veel voller.

Om Ingang gabs e Statue, so blass wie e Wand,

die hatt mer spontan „Hermann der Weiße“ genannt.

Die Radioreporterin war ach begeischtert, nodem se sich hatt gemach ihr Bild,

un hot vesproch, die Gerbacher krien ball ihr neies Schild.

Das Schild, so wurd mers gemeld,

werd no de Kerweredd im Ort do unne uffgestellt.

Deswee sollen ihr all, so wie er do unne dun steh,

glei no meine Redd in die Ortsmitte geh.

De Bojemäschder stellt das Schild dann in des Loch dann glei,

un daafts ach, weil Kerb is, noch mim e Gläsje Wei.

So, äner vuns Janetzkas, die's halwe Ort hun gemach merb,

kennt jetzt grad emol hochlewe losse unser Gerbacher Kerb.


Heckebock

Als nägschtes will ich eich berichte,

iwwer Äner vum Hewwel noch e klää Geschichte.

Er hot vun seiner Mutter de Hund gehiet,

wie er uff emol on dem Diersche e paar Heckeböck sieht.

Er denkt sich dann des wer jo gelacht,

die Viecher die wern vun mir jetzt eraus gemacht.

Er guckt dann no dene Dinger un dut ach emol zieh,

wäs awwer net so recht wie er se eraus soll krie.

Ich geh dann halt zu meiner Schwester in de Juddehof,

die kann mer do helfe, die iss jo net doof.

Die werft dann ach emol e Aa uff die Sache,

un määnt sie kennt do ach nix mache.

Sei Schwester die schickt ne dann zu de Micha unnenaus,

die hot jo ach Hunde die kennt sich do aus.

Wie unser Mann zu de Micha iss kumm,

hot die sich den Hund dann ach emol vorgenumm.

Die guckt ne dann ganz komisch o un määnt das wer e Witz,

das was der Hund do hätt, das wer jo uff em Bauch e Zitz.

Er säät dann do hun ich mich dann wohl geerrt,

ich hun awwer schun äns vun dene Dinger erausgezerrt.

Ob das jetzt werklich Äni vun dene Zitze war,

das hot uns kenne bis heit noch käner saa.

Mer kennen uns das nämlich net so richdich vorstelle,

der Hund der hätt jo misse tierisch heile un ach belle.

Wann ehr wisse wollen was der werklich hot erausgezoo,

missen ehr mo uff em Hewwel de Jungblut Heiner froo.


Internet-Beschiss

Heitzudach do kammer stännich here,

dass die Rente gar net sicher wäre.

Privatvorsorge, so häßt die Devise,

doch wie, wann uffem Konto sin nur Miese?

Om Fernseh wurd gemeld, in Gerbach gäbs e paar schlaue,

die dun uff Zukunftsmärkte baue.

Dorchs Internet ganz ohne Quale,

stehn im Sparbuch ganz schnell schwarze Zahle.

Das hert sich o seerscht emol ganz leicht,

ich will eich jetzt saa, wie die das hun erreicht.

Mer bietet zum Vekauf was o im world wide web,

es werds schun äner kaafe, so e Depp.

Im Internet isses ach so Brauch,

erscht wann bezahlt iss, gibt's die Ware auch.

Doch wammer jetzt, so hun die paar sich iwwerleet,

das Bezahlte gar net fortschicke dät.

Dann hätt mer doch, ich redd kä Stuß,

sei Konto schnell ganz weit im Plus.

Dass das dene Käufer awwer ganz un gar net gefällt,

das hun die sich anscheinend net emol vorgestellt.

Die hun sich iwwer die „bleede“ Leit vor Lache gekringelt,

do hot ach schun die Bolizei geklingelt.

Die Kripo is dene nämlich uff die Schliche kumm,

un hot se zum Vehöre ach gleich mitgenumm.

Falls jetzt äner vun dene do ruff guckt mit bitterer Miene,

dem saa ich: „Geld kammer ach mit Arwet sich vediene.“


Speisekammer

De Althof do owwe, das simmer gewohnt,

bleibt in de Kerweredd meischtens ach net veschont.

Enkelcher se hiete das sin fer Omas meischt schäne Zeite,

doch das Omalewe hot ach sei Schatteseite.

Ä Fraa kann eich e Lied dodevun singe,

un das will ich eich zu Gehör emol bringe.

Om e schäne Moje, es war noch ziemlich frieh,

do sollt der Bub vun de Oma was se Esse krie.

Sie hun grad mit ihrm Friehstick ogefang,

uff ämol is die Hausdeer gang.

Ihr Sohn wars, mit Besuch, do war se schun froh,

uff emol merkt se: “Ich hun jo mei Schlofozuch noch o.

Was machsche jetzt nor in deine Not?

Veschteckelsch dich in de Speisekammer bei Mehl un bei Brot.”

Der Besuch war vum Beinbrech un war do fer was se unnerschreiwe,

do hot die Fraa schun gedenkt: “So lang werd der jo net bleiwe.”

Doch ostännisch, so wie die ehr Sohn uffgezoo hot,

hot der dem Mann ach glei noch e Kaffee ogebot.

Der hot zu dem Ogebot ach noch glei „Ja” gesaat,

ich nemm o, die Oma hätt ne es liebscht enausgejaat.

In de Zwischezeit is ach noch die Schwierdochter kumm,

un hot sich grad ach gleich noch e Kaffee genumm.

Die hot den Lieferant noch vun ihre Arweitsstell gekennt,

es liebscht hätt die „Gefangene“ die drei alle sesammegeschennt.

Derzeit hatten die de Denis schun emol aus de Schees genumm,

un hun sich gewunnert, warum der steht so allää in de Kich erum.

No rer dreivertel Stunn is der Mann dann widder gefahr.

Ihr kennen eich bestimmt vorstelle, wie froh do jemand war.

Siehsche Karola, häsch Du net gemach so Bosse,

un häsch glei ogezoo e paar ostännische Hosse,

häsche Dich bei die drei on de Disch hocke kenne,

un net brauche in die Speisekammer se renne.


Hundeliebe

Mei nägschter Akteur, das kann ich eich saa,

hot in de Kerweredd schun öfter zur Bereicherung beigetraa.

Ach dissjohr isses widder mol gelung,

er hot uns all zum lache gebrung.

Hundedame, dodriwwer wissen ehr all bescheid,

wern laafich als von Zeit zu Zeit.

Ach es Janetzkas Akki, die wollt gern Kinner hun,

de bassende Vadder war dann ach schnell gefunn.

Fer die zwää war das e wahnsinnich Glick,

uff deitsch gesaat: Liebe uff de erschte Blick.

Sie hun sich dann ach net allzuviel Zeit genumm,

un sinn imme ruhige Eckelche ach gleich zur Sache kumm.

So ruhig war das Eckelche dann doch awwer nicht,

denn dem Rüde sei Herrche hot se sozusaa in flagranti erwischt,

Doch das hot die zwää Hundcher nur wenich gestert,

denn sie hunn FRÖLICH weiter mitenanner „vekehrt”.

Der arme Mann hot dann do gestann wie doll,

un nimmi gewißt, was er noch mache soll.

Trotz kalt Wasser un ach e paar mol kräftich ziehe,

warn die zwää net ausenanner se krie.

Dann horrer sich in den Gedanke verrennt,

dass do jetzt nor noch e Dokter helfe kennt.

Die Hunde horrer dann im Doppelpack ins Audo gezerrt,

un is mit dene no Dielkerch geschnerrt.

Was die Karre hergeb hot, isser do eniwwer gerennt,

awwer inzwische hatten die Diercher ihr Liebesspiel beend.

Wie er de Kofferraum uff gemacht hot, hottem de Atem gestockt,

denn die Hunde hun brav un sefriede newernanner gehockt.

Es iss eich bestimmt eileuchtent, dass do dann nix meh se mache war,

do isser halt mit dene zwää grad widder hämgefahr.

E paar Woche später hot mer gesieh, der Akt war gelung,

do sinn ins Janetzkas Hof siwwe junge Hundcher erumgesprung.

Wer das Herrche vun dem Hundevadder war, das sah mer schun frieh,

de Uhle Otmar hot nämlich gemänt, der Ää det em Edwin arich ähnlich sieh.


Korznorichte


Als nägschtes gibt’s jetzt se berichte,

wie jedes Johr die Korznorichte.


No veel Lerne un harter Schufterei,

hot es Geyers Benni jetzt ach de Führerschei.

Er hot gebüffelt Daach un Nacht,

so hot der das Ding in Rekordzeit gemacht.

Das schafft vun eich käner, jetzt stellen eich emol vor,

der hot dodevor gebraucht nor fünfehalb Johr.


De Heinze Werner hot e Wiss vum Koche Bernd gepacht,

un die se mulche hot dem richdich Spaß gemacht.

Äns hot der awwer net gewißt, un zwar,

das de Bernd dort 10 Bämscher planze war.

De Werner hot die dann mit seim Fendt,

allmenanner platt gerennt.


Im Feiere do sin die Kerwemääd jo ganz schää groß,

doch irgend wann, do drickt die Bloß.

Das em dodebei dut käner stere,

will mer sich ganz owwe uff em Resch entlere.

Was im Suff dann bassert, das iss jo kää Wunner,

dann ritscht mer mim nackische Arsch de Resch erunner.


In Gerbach gibt’s jetzt e Immobiliehai,

der kaaft alle alte Häuser un machts se nei.

Un wann Ihr so e nei Heisje wollen ersteh,

mellen eich äfach beim Uhle Frank & Co. KG.


De MoccA hot Letschtjohr de Weinstand zum Basar umfunktioniert,

un hot des ganze dann als “Durchstarte“ tituliert.

Zu spätrer Stund hot er dann ach noch die Kundschaft mit Edding beschmiert,

un hot dene die Glatzkepp als Hubschrauberlandeplatz markiert.

Also was am Weinstand gebot iss hun er all vernumme,

deshalb hoff ich, dass ehr disjohr Zahlreich dort vorbei dun kumme.

Ach ja, es Weihnachtet sehr,

un es richdiche Geschenk se finne, das iss ganz schää schwer.

Das das alles e bissje leichter fällt,

hot es Fuchse Bianca e Lischt met Vorschläch uffgestellt.

E Haufe zeich hot do dann druffgestann,

dass sich die Karola was fer de Andreas aussuche kann.

Die Karola iss dann fortgefahr, un denkt noch do wersche jo Arm,

was will dann das Märe mit dem Haufe Kram.

Sie hat dann inkaaf fer e paar hunnert Mark Sache,

un wie se Hääm kumm iss, kann die Bianca nor noch Lache.

Es hot dann gefroot , was wilsche dann mit dene viele Dinge,

du häsch doch solle nur ä Sach vun dere Lischt mitbringe.

No de Weihnachte iss die Karola dann halt nochemol no Mannem gefahr,

un hot das veele Zeich wirrer in die Geschäfte getraa.


Achtung, in deckung un in die Eise,

denn uff de Gass zieht e neier jetzt sei Kreise.

Wann de klää Raab geht jetzt fort,

dann schnert er mim alde Orion vum Oba dorschs Ort.

Uff de Papiere steht zwar immer noch die selb PS-Zahl druff,

bloß de Seppel leht halt e paar mehner Kohle wie de Oba uff.

Un wann er die Musik o macht, un dut im Hof halle,

dann dut er mit dem laute Beat ganz Gerbach beschalle.


De Daniel derf bei de Marianne jetzt nimmi so veel schmuse,

dewee bestellt er sich e Wunnertüt bei Beate Uhse.


Es war omme Sunndach, es Wetter war schee,

do seet Äner heit du mer Radfahre geh.

Fer se fahre du ich awwer e Käppche uffzieh,

dass ich uff meiner Glatz kää Sunnebrand krie.

Dass das Käpche vum Fahrtwind dut net erunnerfalle,

horrers misse mit seiner rechte Hand festhalle.

Weil er dann nor noch die link Hand hat frei,

zieht er die Vorderbrems, do wars ach schunn vebei.

Es rappelt, es scheppert un es kracht,

do hat de Mäschder de Abflug iwwer de Lenker gemacht.

Jetzt geb ich der noch e Tipp, machs nägschte Mol e Gummi on dei Hut,

dann klappt das mit dem Bremse nochemol so gut.


Beim Uffbau vum Appeltalpark hots geb kää Hetzerei,

do war ach noch Zeit fer die Ä oder Anner Flasch Wei.

Un weil die Zeit ball ziemlich fortgeschritt war,

wollt de Helmut hääm zu seiner Fraa.

Er will sich dann elegant uff sei Fahrrad schwinge,

doch das, das dut dem net so recht gelinge.

Uff ämol stehn die Annere do un lachen all,

weil de Helmut uff de anner Seit vun Rad war widder erunnergefall.


Weil Bauers ihr Hof im dunkle iss so schlecht se begeh,

dut die Maie Hannelor die Zeitung als uff die Mauer leh.

Un wanns dann emol ostännisch rene dut,

lest sich die Zeitung halt nimmi so gut.

Jetzt grin se die Zeitung in Tüte vepackt zugestellt,

weil die jo es Wasser vum Rää abhält.


Beim rickwärtsfahre hot de Uhle Frank gepennt,

un hot de Killian Ernst äfach umgerennt.

Ach de Schmidti macht beim Autofahre net uff die Aa,

der hot in de Hauptstrooß e Müllton ogefahr.


Weils mit äm Kerl schnell langweilig werd,

werd alle paar Woche e neier on Land gezerrt.

Ach on de Fassenacht do hot das Märe e neier gefunn,

un uff emol do war das mit dem Kerl veschwunn.

Un weils bis hääm war doch so weit,

hot mer sich in de Schiri-Kabin vun de Klamotte befreit.

Das Märe brauch jetzt gar kää so uschullich Gesicht se zieh,

denn äner vum KPKV hot se deutlich gesieh.


De klää Berg der muss Kippe kaafe,

dodefor nimmt er em Volker sei Rad do muss er net laafe.

Jetzt hab ich emol e Frag an die, die ihr all do unne dun steh,

hot von eich jemand e schwarz-gelb Fahrrad geseh.

De Berg hot uff dem Weg noch emol in de Brick vorbeigeschaut,

wie er widder eraus kum iss, do war des Ding geklaut.

Wann ihr das Fahrrad jetzt also dun sieh,

trans bitte es Schmidtbauers Volker hie.


Fer insekaafe e paar neie Sache,

dun sich de Heinz un die Regina no Lautre mache.

Dort dun se dann 15 Minute on de Ampel steh,

un denken, warum dut das dann net weiter geh.

Wie se dann vornedroo ins Audo gucken, do sein se geschockt,

weil dort gar kää Fahrer hinnerm Steier hockt.

Sie greifen sich dann on de Kopp un denken „O Mann“,

sie hun nämlich in rer Reih mit lauter parkende Autos gestann.


Wann mer e Sparkass iwwerfällt,

will mer jo erbeute e Haufe Geld.

Warum mer das dann ausgerechent in Gerbach prowiert,

das hot bis heit glawisch noch käner kapiert.

Der Iwwerfall der war zwar gelung,

doch das hat dene net so veel bebrung.

Das mit dem Abhaue hat nämlich net so geklappt,

un so hat se die Bolizei noch in de selb Woch geschnappt.


De Klaus un die Walli die sein jetzt froh,

die Diana iss endlich dehäm ausgezoo.


Beim Maibäämstelle hots disjohr geb bees Blut,

do warn e paar Sache die fanden manche net gut.

Viele hatten sich frei genumm fer das Bäämsche se fälle,

doch e paar hatten schun e Dach devor äner umgesäät fer se stelle.

Das Ding war klää, krum un gar net schää,

un Nachts fangen e paar o das Ding wirrer um se sää.

So weit sein mer in Gerbach jetzt also schun kumm,

das e paar ihr eigene Maibääm sään um.


Uff em Althof sein e paar neie Leit ingezoo,

un vun dene vezehl ich eich jetzt emo.

Ja, ihr Leit ich mach kää Bosse,

awwer die Wechseln es Nummerschild öfter wie die Unnerhosse.

Die hun nämlich drei Autos stehe uffem Hof,

awwer nur ä Nummerschild un das iss doof.

Zum Glick sein die Leit technisch gut versiert,

do werd das Schild je no bedarf on e anner Auto droomontiert.


De Maie Franz wollt wie jede Moje dorchs Ort geh,

fer de Leit die Zeitung vor die Hausdeer se leh.

Doch uff emol dut em e dunkli Gestalt no laafe,

die wollt beim dem e Zeitung kaafe.

De Franz vezehlt dem dann, dass das dut net geh,

er misst sei Zeitung halt wo annerschter ersteh.

Do driwwer war der Typ iwwerhaupt net froh,

um iss em Franz dann mit rer Bierflasch no.

Der hot dann gemerkt dass der Kerl iss voll wie die Sau,

un iss sicherheitshalwer emol abgehau.

E stunn später do konnt mer dann seh,

dass im Gässje die Bolizei un ach de Krankewaa dun steh.

Der Räuber der war nämlich do enunner gerennt,

un war beim Heinze Albert im Blumebeet ingepennt.


Fer die Leit vum Alzeberg fer die sieh ich rot,

die hun beim Jung im Hof jetzt Wendeverbot.

Dort derf jetzt käner meh dreh,

weil dodefun es nei Plaschder kaputt det geh.


De Stocke Thomas aus Delwe dut sich letscht Johr on de Kerb beschwere,

weil er doch ach so gern e Gerbacher wäre.

Des hot ne jo dann so sehr geeiert,

das er in de Brick de ganze Klo hot zugereiert.

Awwer deswee brauch er ach net glei se flenne,

denn ab sofort du mer ne nor noch „möchtegern Gerbacher“ nenne.


Die Rosi die Weise,

määnt die Kerweborsch wollten se bescheiße.

Denn ehr Leit es iss net geloo,

die messt de Inhalt vun unsere Weiflasche no.


Vegessen RTL, Sat 1 un ARD,

mim Vogel newedroo isses nochemol so schee.

De Uwe un die Nicole huns Fernseh jetzt abgemellt,

weil ne das Programm newedroo veel besser gefällt.

Ob Hundegebell, Mofageknatter odder Kreicherei,

bei dem Programm iss fer jeden was debei.

Schluss


Es häßt jo “alles hat ein Ende nor die Worscht hot zwei“,

un deshalb iss jetzt unser Kerweredd ach wirrer mol vorbei.

Un de scheenschte Lohn fer uns all,

iss, dass es eich hot wirrer gefall.

Denn mer hun gedichtet Daa un Nacht,

bis mer des hun sestandgebracht.

Mer sein zwar net so bewannert en de Dichterkunscht,

doch ich hoff die ganz Müh war net umsunscht.

Un treiben im nägschte Johr e paar meh so Geschichte,

dass mer Negschtjohr hun wirrer mehner se berichte.

Un dene, die jetzt do eruffguggen so streng,

dene saa ich, siehn des doch alles net so eng.

Wann käner det meh Spaß vesteh,

wo käm dann unser Welt do hee ?

Doch bevor ner jetzt on die Reitschul laafen,

will ich sieh, dass ehr all noch e Kerweredd kaafen.

Un ach om Weistand will ich eich begrieße,

wann ehr trinken vum Saure orrer Sieße.

Awwer jetzt ehr Leit ich kann net lie,

langsam wern mer wääch die Knie.

Drum hoff ihr dun ach Nägschjohr wirrer all do unne steh,

wann e annerer steit die Läder eruff in die heh.

Un bevor ich jetzt do runner stei un Kerwelieder singe,

loss ich noch emol unser Schlachtruf erklinge.


Die Gerbacher Kerb soll lewe

Hoch... Hoch... Hoch...